وئـي ئـي ـ ليـن
وئي ئي ـ لين.1
پزشك چيني (برآمدنش حدود 1328 ـ 1337).
وئي ئي ـ لين متخلص به تا ـ چائي در سال 1328 به گردآوري مجموعهٴ بزرگي از
نسخههاي پزشكي حاصل تجارب خودش و پنج نسل از اجدادش پرداخت و در سال 1337 آن
را به اتمام رساند. اين كتاب در هشت بخش است: بيماريهاي رگهاي بزرگ؛
بيماريهاي رگهاي كوچك؛ بيماريهاي اعصاب؛ بيماريهاي زنان و زايمان؛
بيماريهاي چشم؛ بيماريهاي دهان، دندان و گلو؛ شكستهبندي و معالجهٴ زخم
ناشي از تير؛ جوش و دمل. كتاب با قواعد حفظ تندرستي به نقل از سون سسو ـ مو
(هفتم ـ 2) پايان مييابد. نسخههاي مربوط به طب سوزني در سراسر كتاب پراكنده
است.2
وئي ئي ـ لين اصول نبض را گسترش داد، كه در اين باره يادداشت مربوط به وانگ هائو ـ كو را ببينيد. او بيش از ده نوع جديد نبض بهعنوان علايم تشخيص بر اصول قبلي افزود.
چئـي تـه ـ چيـه
چئي ته ـ چيه.3 پزشك چيني (برآمدنش حدود 1328 ـ 1337).
چئي ته ـ چيه در سالهاي 1328 ـ 1337 رسالهاي در دو مقاله نوشت به نام جوهر جراحي، كه در آن از جمله از بيماريهاي مختلف اندامهاي تناسلي به بحث پرداخت. او ميگويد اين بيماريها سه نوع است و هر سه از اقسام قرحهها به شمار ميروند. در مورد سيفيليس كاري نميشود كرد.
هُـوا شـو
هُوا شو.4 پزشك چيني (برآمدنش سال 1341).
هوا شو، متخلص به پو ـ جِـن، آثار پزشكي زيادي نوشت كه مهمترينش رسالهاي است در پزشكي عملي در سه مقاله، كه در سال 1341 انتشار يافت و در آن از كالبدشناسي، فيزيولوژي و